Dit is mijn verhaal

Graag vertel ik je mijn persoonlijke verhaal. Dit omdat mijn werk veel te maken heeft met mijzelf en ik graag doorgeef wat ik geleerd heb. Als kind en als puber was ik al heel veel bezig met sport en voeding, misschien ook als uitlaatklep omdat mijn ouders na veel ruzies thuis gingen scheiden. Mijn darmen waren toen al een gevoelige plek; ik had vaak last van obstipatie en kon soms een hele week niet naar het toilet. Ik voelde me dan lusteloos, rillerig en had weinig energie. De dokters wisten niet zo goed wat ze eraan moesten doen. Ik werd van de ene arts naar de andere gestuurd, en kreeg onderzoek na onderzoek.

Uiteindelijk bleek ik een ernstige ontsteking te hebben in mijn darmen en werd tweemaal geopereerd. De eerste operatie ging niet goed. De tweede keer kreeg ik een tijdelijke stoma van drie maanden om het risico te verkleinen dat het weer mis zou gaan.

Na m'n operaties kreeg ik de diagnose "Ziekte van Crohn". Met een waslijst aan medicijnen die ik mijn hele leven lang zou moeten slikken ging ik naar huis. Het gekke was, dat ik geen voedingsadvies kreeg van de artsen.

 F2A9845

Tijdens mijn revalidatieproces vroeg ik me vaak af hoe het kan dat veel dieren ziektes met zich mee brengen, zoals varkenspest en de gekke koeienziekte, en dat wij als mens daar geen klachten aan ondervinden. Dat vond ik haast onmogelijk. Totdat ik een documentaire op tv zag van een maagdarmspecialist die dat bevestigde. Hij zei: "Dieren, en dan met name runderen, dragen een para tbc met zich mee dat bij veel mensen darmklachten veroorzaakt." Dat opende mijn ogen. Nog radicaler dan voorheen veranderde ik mijn eetpatroon. Vlees eruit, veel water, tarwegras en pre-biotica erin. Het werd mij ook duidelijk dat mijn darmflora helemaal kapot zou gaan als ik door zou gaan met medicijnen slikken. Dus die gingen de prullenbak in!

Het ging goed, maar toch bleven mijn darmen een gevoelige plek. Heerste er griep dan had ik pijn in mijn buik. Een collega adviseerde me om een darmreiniging te doen. Daar had ik niet zoveel zin in na al die best pijnlijke onderzoeken die ik had meegemaakt. Uiteindelijk deed ik het toch. Buiten alle afvalstoffen die vrij kwamen was het ook een emotioneel proces. Veel emoties kwamen los die daar al die jaren vast zaten. Maar ik had weer energie voor 10 en voelde mij weer zoals ik me een hele lange tijd niet meer had gevoeld: opgeruimd, zowel in mijn lichaam als ook in mijn hoofd. Je darmen worden immers ook wel je tweede brein genoemd!

Ik besloot de opleiding als colonhydrotherapeut te gaan volgen en te integreren in mijn praktijk, omdat ik GELOOF dat mijn ziekte niet voor niets is geweest en ik hierdoor heel veel mensen kan helpen. Daarom is mijn motto: 

Een gezonde darm is de basis van een goede gezondheid!

Marjorie Alfred, Orthomoleculair therapeute en Colonhydrotherapeute

Nieuwsbrief